Giriş

murat kızmıştı.

hiç bu kadar kızgın kalkmamıştı o 12 sene boyunca her gece yattığı yataktan. rüyasında gördüğü o görüntüler bir türlü çıkmıyordu aklından ama onu kızdıran şey görüntülerden öte görüntülerin gerçekliğiydi.

Ergenliğinin başlarında da buna benzer bir olay yaşamıştı. 3-4 ay boyunca her gece rüya görmüştü ve bu rüyaları yaşıyordu. Çoğu insan gibi rüyalarda bir izleyici değildi. Kendi dünyasını yaratıyordu ve bu dünyayı “gerçek” kılabiliyordu. Sonraları atlatmıştı bu hayali gerçekliği. Rüyalar bir anda kesilmişti, rüyalar kesildikçe hayaller azalmıştı, hayaller azaldıkça da saçlarındaki beyazlar artmıştı Murat’ın.

9 sene sonra tekrardan hissetmişti bu değişik hissi. Hayatına yeni bir şey alırken hep zorlanmıştı kendisi. Çünkü, o hayatına gelen şeyin iyilik mi kötülük mü hayatı boyunca emin olamamıştı. Şimdi ise bu hayaller tekrardan geliyordu. Acaba iyilik mi getireceklerdi. Bu çelişkiler kızdırıyordu Murat’ı. Her çelişki yeni bir çelişkiyi doğuruyorken nasıl rahat edebilirdi ki?

Yataktan kalktı ve banyoya doğru yöneldi. Rüyanın etkisinden kurtulmaya çalışırken buldu kendisini. Etkisinden ne kadar kurtulmak istese de kalbi hızlı hızlı çarpmaya devam ediyordu, beyni ise sorular sormaya çoktan başlamıştı. gerçek? rüya? yatak? geçmiş? anılar? hisler? ve cevapsız kalacak onlarca soru kalbinin her atışıyla beynine nufüs ediyordu.

Soruların bir insanı ne kadar ileri götürebileceğini düşünüp, çalışma masasının başına oturdu. Neredeydi o dün akşam bir kenara attığı kalemi? Aradı ama bulamadı. Kaybetmemesi gerekiyordu. Hiçbir zaman bulamamıştı kaybettiği bir eşyayı, yoldaşı. Çekmeceden yeni bir kalem aldı ve dün başlamaya çalıştığı ama bir yarım bıraktığı hikayede nerede kaldığını anlamak için son birkaç satıra göz attı. Beğenmezse yeniden başlayacaktı..

“Can ilk nefesini almıştı. Ciğerleri acıyordu, soluk almanın acı vereceğini düşünmemişti hiç. bu acı yetmezmiş gibi bir de ağlıyordu. ve bu ağlama kesinlikle son olmayacaktı..”

Bir şey yazmamıştı ama Can ismini sevmişti Murat. Buradan devam etme kararı aldı..

Reklamlar
Published in: on Ağustos 18, 2009 at 2:32 pm  Yorum Yapın  

The URI to TrackBack this entry is: https://dambil.wordpress.com/2009/08/18/hikaye/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: